Geehoenger

Dit woord heeft een Nederlandse tegenhanger “geeuwhonger”.

Dat “geeuw” is een volksetymologische aanpassing en heeft (hoewel men natuurlijk kan geeuwen van de honger) eigenlijk niets met “geeuwen” te maken.

Het Hasseltse “gee” staat veel dichter bij de oorsprong. Het is verwant met het Nederlandse “gauw”, het Hasseltse “geu” en het Duitse “jäh”, dat plotseling betekent.

En inderdaad, “geehoenger” slaat op een plots opkomende honger.